به گزارش ماین نیوز، اگر چه چند شرکت ایرانی ماشین‌آلات سبک موردنیاز معادن کوچک را تامین می‌کنند اما محصولات تولیدی این شرکت‌ها به قدری محدود است که پاسخگوی نیاز تمام معادن نیست. از سوی دیگر این شرکت‌ها به میزان زیادی به واردات قطعه وابسته هستند.

محدودیت مالی در تامین ماشین‌آلات

تامین ماشین‌آلات یکی از دغدغه‌های معدنکاران برای کاهش هزینه‌های تولید است، به گونه‌ای که مدیرکل بهره‌برداری وزارت صنعت، معدن و تجارت در این‌باره می‌گوید: ماشین‌آلات معدنی از ابتدای معدنکاری ایران در دو مرحله از سال‌های ۶۲ و ۶۷ به کشور وارد شدند که مبدا واردات این ماشین‌آلات بیشتر ژاپن و آمریکا بود. پس از آن کشور به دلیل تنگناهای مالی و ارزی برای واردات این ماشین‌آلات با موانعی روبه‌رو شد. در واقع تامین این ماشین‌آلات نیازمند اعتبار کلانی است که این موضوع سال‌ها با محدودیت همراه بوده است. از این رو طبق دستورالعمل اعلام شده شرکت‌ها می‌توانند ماشین‌آلات دسته دوم با ۵ تا ۱۰ سال سابقه را وارد کنند که به دلیل اینکه مشمول تعرفه ۴ درصدی هستند بخشی از فشار روی معدنکاران را کاسته است.

عباسعلی اقبالی زارچ با بیان اینکه ساخت داخلی این ماشین‌آلات معدنی چندان مقدور نیست، افزود: راه‌اندازی خط تولید ماشین‌آلات سنگین معدنی نیازمند سرمایه کلان است و درحال‌حاضر شرکت‌های داخلی توان ورود به چنین فعالیتی را ندارند. هر چند ایمیدرو با یک شرکت سازنده در تامین این ماشین‌آلات توافقنامه منعقد کرده اما در ساخت و تامین نیاز کشور چندان موفق نبودیم چراکه توان فنی به تنهایی جوابگو نیست و باید حمایت‌های مالی لازم انجام شود.

وی با تاکید بر اینکه تعرفه بالا نمی‌تواند مشوق حمایت از تولیدات داخلی باشد، ادامه داد: شرکت‌های ایرانی ممکن است بتوانند ماشین‌آلات معدنی سنگین تولید کنند اما از نظر کیفیت، سطح بالایی نخواهند داشت، از این رو بهتر است نشان (برند) های معتبر به کشور وارد شوند، زیرا این ماشین‌آلات به دلیل فشار کار در صورتی که کیفیت خوبی نداشته باشند هزینه تمام شده محصولات را افزایش خواهند داد.

واردات نیاز است

میانگین عمر ماشین‌آلات فعال معدنی در ایران بسیار بالاتر از سطح کیفی و استاندارد بین‌المللی است؛ موضوعی که ارتقای تولید را تحت‌شعاع قرار داده است.

نائب رئیس خانه معدن با اشاره به اینکه میانگین عمر ماشین‌آلات معدنی ایران نزدیک ۱۷ سال است، گفت: درحال‌حاضر بخشی از ماشین‌آلات فعال معدنی ایران عمری بیش از ۳۰ سال دارند و میانگین عمر این ماشین‌آلات به ۱۷ سال می‌رسد، این مسئله اگر چه ممکن است نیاز معادن ایران را برآورده کند اما به دلیل اینکه قیمت تمام شده محصولات تولیدی را به واسطه هزینه بالای استهلاک افزایش می‌دهد فعالیت این ماشین‌آلات چندان صرفه اقتصادی ندارد. به همین دلیل فراهم کردن شرایط تامین این ماشین‌آلات می‌تواند در رونق و توسعه معادن نیز اثرگذار باشد.

محمدرضا بهرامن با تاکید بر اینکه سیاست تعرفه واردات ماشین‌آلات معدنی بر مبنای حمایت از تولید داخلی نیست، افزود: بخش زیادی از ماشین‌آلات موجود فرسوده‌اند و برای ادامه فعالیت، نیازمند بازسازی هستند.

وی تاکید کرد: تحریم‌ها مانع نوسازی این ماشین‌آلات شده این در حالی است که حمایت از تولید باید به منظور تامین داخلی این قطعات باشد، زیرا بیش از ۶۰ درصد قطعات ماشین‌آلات معدنی ساخت ایران، از خارج وارد می‌شود. بنابراین محدودیت واردات، حمایت از تولید نیست.

وی تصریح کرد: در واقع وقتی تولیدکنندگان داخلی نه تنها توان تامین قطعات ماشین‌آلات فرسوده را ندارند بلکه نمی‌توانند نیاز داخلی را نیز برآورده کنند به همین دلیل تعرفه وارداتی بالای این ماشین‌آلات نمی‌تواند حمایت از تولید باشد. با این حال باید به این موضوع توجه کرد که تولیدکننده داخلی در صورتی تقویت می‌شود که بتواند با رقبای خارجی رقابت کند. از این‌رو واردات ماشین‌آلات معدنی باید با تعرفه پایین امکانپذیر شود که از یک سو به تولید داخلی این ماشین‌آلات کمک کرده و از سوی دیگر نیاز معادن کشور برآورده شود.

او با نگاهی به نقش مصوبه کمیسیون ماده یک واردات ماشین‌آلات معدنی، تصریح کرد: هم‌اکنون ردیف واردات ماشین‌آلات معدنی با خودروهای سواری یکی است و این موضوع باعث شده واردات ماشین‌آلات معدنی محدود شود، چراکه براساس بررسی‌های انجام شده در سال به ۱۷۰۰ ماشین معدنی نیاز است. از سوی دیگر تقاضای ماشین‌آلات معدنی باید در کمیسیون ماده یک مطرح شده و مورد بررسی قرار گیرد، البته این موضوع بیشتر برای ماشین‌آلات دست دوم انجام می‌شود و ممکن است تا چندین ماه بررسی پرونده واردات این ماشین‌آلات به تعویق بیفتد.